+32 478 38 85 23joriswouters@words-and-walls.beWhen all means of communication fail, try words.

Graffiti of geen graffiti?

Overal in Italië zie je ze, langs spoorlijnen, op oude muren, op monumenten in historische centra. Veel Italianen, vooral jongeren, hebben blijkbaar de neiging om hun emoties te uiten met behulp van een arsenaal aan spuitbussen. Van misnoegdheid en woede tot onstuitbare liefde… Voor de overheid is het vechten tegen de bierkaai. In Viterbo proberen ze het anders aan te pakken. Daar bedachten de leerlingen van een middelbare school zelf een campagne om te verhinderen dat de muren van hun school werden volgespoten. En toch: graffiti behoren tot de oudst bekende kunstvormen ter wereld.

Een graffito was oorspronkelijk een op muren of aardewerk gegrifte tekst of tekening. Al in de oudheid werden er stiekem graffiti gekrast op allerlei kunstwerken, van monumenten en beelden tot fresco’s. Bij de oude Grieken kon je een medeburger aanklagen door zijn naam op een potscherf te krassen en die aan het stadsbestuur te bezorgen. En in Rome werd een belangrijke graffito gevonden op de Palatijn. De tekening stelt een gekruisigde man met een ezelskop voor, met daaronder een spottende tekst. Ook in Pompeï werden talloze graffiti gevonden op de muren van de huizen. Verzen van de Aeneis staan er naast namen van mannen die graag zouden verkozen worden en namen van vrouwen met minder eerbare bedoelingen.

Graffiti zijn blijkbaar van alle tijden. Veel mensen ergeren zich eraan. Anderen vinden dat graffiti en street art erbij horen. Ze beschouwen ze als hedendaagse kunst, of op zijn minst een legitieme vorm van protest. Op een muur in Genua las ik onlangs nog “Scrivo perché nessuno ascolta”. Zouden veel jongeren op muren schrijven omdat ze het gevoel hebben dat niemand naar hen luistert?

Meer over woorden

Meer over muren

In Viterbo vonden de leraren én de leerlingen van het Istituto Magistrale Santa Rosa dat het de spuigaten uitliep. Ze wilden geen graffiti meer op de pas geverfde schoolmuren. Dus bedachten ze zelf een reeks antigraffitislogans. Die werden door het provinciebestuur op keurige bordjes gedrukt en aan de muren van de school bevestigd. Van “un sms costa meno di una bomboletta” (een sms kost minder dan een spuitbus) tot “Ti amo, ti amo, lo giuro … Non c’è bisogno che lo scrivo sul muro” (“Ik hou van jou, ik zweer het, dat hoef ik toch niet op een muur te schrijven”). De beste is misschien wel deze: “Nell’era del digitale scrivere sul muro non è normale”, wat je zou kunnen vertalen als “Alles is nu digitaal, op een muur schrijven is niet normaal”. Normaal of niet normaal? Mooi of lelijk? Wie zal het zeggen?

Stegen, pleintjes en graffiti in Genua

Een wonderlijke woordentuin in Toscane

Het dorp van de geschilderde verhalen

Meer artikels over Italië op
Italia Magia.